همزمان با پایان پخش سریال نمایش خانگی «اهل ایران» به طراحی و خلق محمدحسین مهدویان و تهیهکنندگی محمدرضا منصوری، ایمان کرمیان و حبیب خزاییفر از تجربه حضور در این پروژه و تولید اثر در روزهای جنگ سخن گفتند.
ایمان کرمیان، طراح جلوههای ویژه میدانی سریال،درباره پیوستن به این پروژه اظهار کرد: اواخر اسفندماه بود که محمدحسین مهدویان با من تماس گرفت و خواست برای همکاری در این پروژه به تهران بیایم. در آن مقطع فضای کشور تحت تاثیر شرایط جنگی بود و کار کردن در چنین فضایی تجربهای متفاوت و پرتنش محسوب میشد.
او با اشاره به شرایط دشوار زمان فیلمبرداری افزود: سالهای اخیر آثار جنگی زیادی کار کرده بودم اما فضای «اهل ایران» متفاوت بود؛ هم جذابیت داشت و هم نگرانی و اضطراب برای اعضای گروه و خانوادههایشان ایجاد میکرد. با این حال، شکلگیری این پروژه باعث شد بسیاری از عوامل از فشار روانی ناشی از شرایط جنگ فاصله بگیرند و در آستانه نوروز، فرصت کار و درآمد برای خانوادهها فراهم شود.
کرمیان درباره برخی لحظات پرتنش حین تولید سریال نیز گفت: هنگام فیلمبرداری یکی از اپیزودها، در نزدیکی محل کار ما حمله موشکی رخ داد و حتی دقایقی پس از پایان فیلمبرداری در میدان انقلاب نیز انفجاری اتفاق افتاد. به گفته او، فضای پروژه همزمان آمیختهای از استرس و انگیزه بود.
این طراح جلوههای ویژه با تاکید بر اهمیت ثبت روایت روزهای جنگ برای نسلهای آینده اظهار کرد: در شرایطی که بسیاری از پروژههای فرهنگی متوقف شده بودند، عوامل «اهل ایران» تلاش کردند در حوزه فرهنگ فعال بمانند. او این فعالیت را نوعی ادای دین فرهنگی به کشور دانست و گفت: همانطور که نیروهای نظامی و امدادی در میدان خدمت میکردند، ما نیز در جبهه فرهنگ مشغول فعالیت بودیم.
کرمیان در پایان با اشاره به پروژههای جدید خود، از ساخت یک سریال تاریخی و اثری درباره جنگ ۱۲ روزه خبر داد و تاکید کرد: همه تلاش ما این است که با کار فرهنگی سهمی در خدمت به ایران داشته باشیم.
در بخش دیگری از این گفتوگو، حبیب خزاییفر، آهنگساز سریال «اهل ایران»، نیز از تجربه ساخت موسیقی این مجموعه در روزهای جنگ گفت و اظهار کرد: شرایط زمانی و حجم کار بسیار سنگین بود و موسیقی قسمتها براساس فیلمنامهها ساخته میشد. با این حال، فعالیت در آن روزها برای اعضای گروه حس متفاوتی داشت و همه احساس میکردند با ادامه کار، سهم کوچکی در حمایت از وطن دارند.
او افزود: موسیقی در آن شرایط صرفاً یک هنر نبود، بلکه برای اعضای گروه نوعی امید و دلگرمی ایجاد میکرد.
خزاییفر درباره اهمیت تولید آثار در همان زمان وقوع رویدادها نیز گفت: ادامه فعالیت گروههای هنری در آن مقطع نشان داد زندگی متوقف نشده است و جامعه همچنان جریان دارد. به گفته او، فعالیت هنرمندان در آن روزها علاوه بر تاثیر فرهنگی، برای بسیاری از مردم و صاحبان کسبوکار نیز انگیزهبخش بود تا فعالیتهای روزمره خود را ادامه دهند.
این آهنگساز در پایان تاکید کرد: شاید مهمترین تاثیر «اهل ایران» این بود که نشان داد هنرمندان حتی در سختترین شرایط نیز کنار جامعه ایستادهاند و تلاش میکنند امید و پویایی را حفظ کنند.
نظر شما